Playtest F.3.A.R. - Gamikaze - dla gier zrobimy wszystko

Playtest F.3.A.R.

Data: 08 października 2010 Autor: Jedah

Seria F.E.A.R. udowodniła chyba udanie, że strach wywołuje ciarki przede wszystkim wtedy, gdy staniemy z nim oko w oko. Choć pierwsza perspektywa w dalszym ciągu nie jest powszechna dla "strzelanego-horroru", a kolejne odsłony gry nie odniosły tak wielkiego sukcesu, jak dodatek do "jedynki", tak Warner Bros. nie zamierza odpuścić i ponownie zaprzęga do pracy Day 1 Studios. Tym samym rodzi się pytanie - czy warto jeszcze w ogóle zwracać uwagę na kolejne części tego tasiemca? Mieliśmy okazję tytuł sprawdzić w akcji i zapowiada się on dosyć obiecująco. Jeśli ktoś zalicza się do fanów...

r e k l a m a

czytaj dalej >

Naturalnie przed zagłębieniem się w klimat F.3.A.R. przyda się odkurzenie wcześniejszych epizodów historii, w celu przypomnienia sobie dotychczasowej fabuły. Cała akcja ma miejsce dziewięć miesięcy po wydarzeniach z Project Origin. Jak pamiętamy, Alma była w ciąży, a ten stan u dziewczyny obdarzonej przepotężnymi mocami wywołał chaos oraz zniszczenie niemal na całym świecie. Prócz niej, powracają jeszcze dotychczasowe "dzieciaki" - Point Mana znamy, gdyż to on grał pierwsze skrzypce w poprzednich częściach. Teraz jednak stanie ramię w ramię ze swoim bratem Paxtonem Fettelem. W tym duecie pewnie nie byłoby nic zaskakującego, gdyby nie fakt, że jedno z rodzeństwa nie żyje...

Osoby, które orientują się w tym, co się działo w serii, zapewne kojarzą, że Paxton zginął z rąk Point Mana. Na szczęście w F.3.A.R. nie skupimy się na ponownym uśmierceniu łotra, ale jego paranormalne zdolności wykorzystamy w walce z nietuzinkową mamusią. Obecność drugiego bohatera to też swoisty świeży powiew dla już dość mocno ogranej sagi, gdyż tym razem całą kampanię będziemy mogli ukończyć wspólnie z drugim graczem. Opcja jest dostępna zarówno za pośrednictwem sieci, jak i lokalnie - na podzielonym ekranie. Ten ostatni wariant zabawy mieliśmy okazję wypróbować. A skoro Point Mana mamy już doskonale "obcykanego" to zdecydowaliśmy się przetestować jego braciszka.

Paxton w swojej astralnej postaci posiada mnóstwo atutów, jeśli chodzi o walkę. W przeciwników poślemy pociski energii, a gdy tylko najdzie nas ochota, możemy delikwenta podniesiemy do góry, aby kompan nafaszerował go ołowiem. Na tym naturalnie nie koniec - Fettel oto potrafi przejmować ciała wrogów, dzięki czemu zupełnie zmienia swoją taktykę. Duch wchodząc w żołnierza zyskuje dostęp do całego jego arsenału. Rzecz jasne, kiedy "powłoka" będzie nam już zbędna, wystarczy ją rozsadzić od środka - nie ukrywam, że sprawia to mnóstwo frajdy. Kooperacja między rodzeństwem nie kończy się wyłącznie na walce, ale również przydaje się w prostych zagadkach, jakie zostały przygotowane przez twórców.

« 1 2 »

KOMENTARZE (3)

Bryden 12.10.2010 09:51

Jak nie będzie tak straszna jak jedynka to może zagram...

conrad b. hart 09.10.2010 12:00

Jedynka była fajna, bo miała klimat - mimo iż czasami miało się wrażenie lekkiej monotonii, to jednak się w nią grało. Extraction Point był fajny, bo był brutalny, co jeszcze bardziej odbijało się na klimacie grozy. Perseus Mandate - to już nie wiem co to było, bo ani to nie było straszne, ani klimatyczne - jak dla mnie to od tej części FEAR jako seria zaczeła przybierać formę bardziej strzelanki niż klimatycznego horroru. Project Origin - był całkiem nieźle zrobiony, jeśli chodzi o wątki scenariusza, klimat jakiś tam miał, ale to nie to. Natomiast elementów straszących prawie jak dla mnie nie było - dosłownie 2 - 3 razy ciarki mnie tylko przeszły (Szkoła chyba najlepiej wypadła...). O czymś zapomniałem ?? Ah tak, o dodatku do FEAR 2 - ale jedyne co on wprowadza to nowe możliwości dla twórców, którzy potencjalnie chcieliby kontynuować serię...
F3AR'a jako takiego już nie trawię, jako fan serii. Definitywnie po wszystkich zapowiedziach jakoś specjalnie mnie nie zachwyca...